Attention!

อ่านก่อนนะ >> "กาลามสูตร" -- จะได้มีสติระวัง ไม่เผลอพลั้งหลงป่าเวลาอ่านบล็อกนี้ (^_^)

Sunday, May 15, 2016

คำตอบของ "ชีวิตที่ดี": Harvard Study of Adult Development

ยาว แต่นี่คือคำตอบของ "ชีวิตที่ดี "
....งานวิจัยที่นานที่สุดในโลก.....
" Harvard Study of Adult Development "

โดยผู้ริเริ่มโครงการวิจัยได้ติดตามศึกษา
ชีวิตของผู้ชายวัยรุ่น 2 กลุ่ม

กลุ่มแรก;
เป็นนักศึกษาชายปีที่ 2 ของมหาวิทยาลัยฮาวาร์ดจำนวน 268 คน ซึ่งมีคุณภาพชีวิตที่ดี ได้รับการศึกษาจากสถาบันที่มีชื่อเสียง

กลุ่มที่สอง;
เป็นชายวัยรุ่นอายุ 12 – 16 ปี ในตัวเมืองบอสตันจำนวน 456 คน ซึ่งเป็นกลุ่มที่เติบโตบนความลำบากและยากจน

ทุกๆ 2 ปี ทีมวิจัยจะให้ทั้ง 724 คนนี้
ทำแบบสอบถาม
เกี่ยวกับความพอใจในชีวิตพวกเขาไม่ว่าจะเป็นความพอใจในชีวิตการแต่งงาน
ความพอใจในหน้าที่การงาน
หรือความพอใจทางสังคม
และหลายครั้งที่ทีมวิจัยขอไปสัมภาษณ์พวกเขาถึงที่ห้องรับแขก
เพื่อถือโอกาสพูดคุยกับภรรยา
หรือลูกๆ หลานๆ ของพวกเขาด้วย

นอกจากนี้ทุกๆ 5 ปี จะมีการตรวจสอบสุขภาพพวกเขาทั้งรายงานทางการแพทย์
ผลการตรวจเลือด ผลการตรวจปัสสาวะ หรือแม้แต่ผลการ X-ray หรือ สแกนสมอง

โดยตลอดเวลาที่ทำการติดตาม
ทีมวิจัยได้เห็นพวกเขาเติบโตไป
ประกอบอาชีพต่างๆ

บ้างเป็นคนงานในโรงงาน บ้างเป็นทนาย บ้างเป็นช่างปูน บ้างเป็นหมอ
และมีคนหนึ่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ

บางคนติดเหล้า
บางคนมีอาการทางประสาท
จำนวนไม่น้อยที่สร้างเนื้อสร้างตัว
จนสามารถไต่ระดับทางสังคมขึ้นมาได้

ขณะที่อีกจำนวนไม่น้อยเช่นกันที่เลือกทางเดินที่ตรงข้าม

ความมหัศจรรย์ของการวิจัยนี้คือ
เป็นงานวิจัยที่ยาวมากซึ่งมีไม่บ่อยนัก
ส่วนใหญ่มักจะเลิกไปภายใน 10-20 ปีเพราะผู้ถูกวิจัยไม่ยอมให้วิจัยต่อบ้าง
เงินทุนวิจัยหมดบ้าง  คนทำวิจัยหันไปทำเรื่องอื่น หรือเสียชีวิตไป

แต่ Harvard Study of Adult Development
กลับดำเนินมากว่า 75 ปีแล้ว โดยผู้ถูกวิจัยทั้ง 724 คนนั้น
เหลือชีวิตรอดแค่ 60 กว่าคนเท่านั้น
ซึ่งผู้เหลือรอดเกือบทั้งหมด
อยู่ในวัย 90 ปีขึ้นไป

แล้วอะไรบ้างที่บรรดานักวิจัยเรียนรู้จากเรื่องราวกว่า 70 ปีของ 700 กว่าชีวิต
ผ่านทางเอกสาร และข้อมูลเป็นหมื่นๆหน้า

พวกเขาเรียนรู้ว่า...
“ความร่ำรวย”
“ความโด่งดัง”
หรือ "การทำงานอย่างหนักหน่วง"

ไม่ใช่คำตอบของ
" การมีชีวิตที่ดี "
หรือ "สุขภาพที่ดี" เลยแม้แต่นิดเดียว

แต่เป็น “ความสัมพันธ์ที่ดี” ต่างหากที่นำมาซึ่ง "การมีชีวิตที่ดี"

“Good relationships keep us happier and healthier.”

ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด (Key Massage)

โรเบิร์ต บอกต่อว่า
พวกเขาได้เรียนรู้อีก  3 บทเรียนล้ำค่า ที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ (Relationship) คือ...

1. Connection is really good for us, loneliness kills.
คุณจำเป็นต้องมีความสัมพันธ์ที่ดี
กับคนรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นคู่ครอง
เพื่อน ครอบครัว ญาติพี่น้องหรือสังคม ก็ตาม

ซึ่งความสัมพันธ์เหล่านี้จะทำให้คุณ
มีความสุขกว่า
แข็งแรงกว่า
และมีอายุที่ยืนยาวกว่า

ในทางกลับกันความเหงาและโดดเดี่ยวนั้นเป็นสิ่งอันตรายอย่างยิ่ง
เพราะมันจะทำให้คุณมีความสุขน้อยลง  ทำให้ร่างกายคุณเริ่มแย่ลงตั้งแต่วัยกลางคน สมองเสื่อมเร็วขึ้น และมีชีวิตสั้นกว่า

2. Quality is not Quantity.
มันไม่สำคัญที่ปริมาณ  หรือรูปแบบของความสัมพันธ์ เช่น "จะต้องแต่งงานเท่านั้น"  แต่เป็น “คุณภาพของความสัมพันธ์” ต่างหากที่จะเป็นตัวบ่งชี้

งานวิจัยชิ้นหนึ่ง ชี้ให้เห็นว่าความสัมพันธ์ที่ไม่ดีของสามีภรรยาจะส่งผลลบมากกว่า
การหย่าร้างที่เข้าใจกันเสียอีก

3. "Good relationships don’t just protect
our bodies they protect our brains."

ความสัมพันธ์ที่อบอุ่น มั่นคง ไว้ใจได้ พึ่งพาได้ ไม่เพียงแต่ช่วยให้มีสุขภาพกายที่ดีเท่านั้น ยังดีต่อสมองด้วย

ความสัมพันธ์ที่ดี
จะทำให้มีความทรงจำที่ดีและสมองยังคงใช้งานได้ดีอยู่

ซึ่งความสัมพันธ์ที่ดีในที่นี้ไม่ได้หมายถึงความสัมพันธ์ที่ราบรื่นสุดๆ ไม่ทะเลาะกันเลย
แต่เป็นความสัมพันธ์ที่รู้ว่า
เมื่อถึงเวลาที่ต้องการจริงๆ เราจะมีคนที่พึ่งพาได้

นั่นคือสิ่งที่
"โรเบิร์ต วาล์ดินเจอร์ " และทีมงานวิจัยของ ฮาวาร์ด ค้นพบ ซึ่ง โรเบิร์ต บอกว่า จริงๆแล้ว ผู้ถูกวิจัยเหล่านี้ในช่วงที่ยังเป็นวัยรุ่น
หรือเริ่มเป็นผู้ใหญ่ใหม่ๆนั้น ก็เชื่อเหมือนกับที่คนในยุคนี้ว่า
"ชื่อเสียง เงินทอง"
จะทำให้พวกเขา
"ประสบความสำเร็จและมีชีวิตที่ดี"

แต่ความจริงจากการศึกษากว่า 75 ปี กลับกลายเป็นว่า

คนที่ให้ความสำคัญกับ
"ความสัมพันธ์ที่ดีกับคนรอบข้าง" ต่างหาก คือ คนที่มีชีวิตที่ดีที่สุด

โรเบิร์ต ชวนคิดว่า...สิ่งที่ทำให้คนเรามองข้าม “ความสัมพันธ์ที่ดี ”แล้วหันไปใส่ใจกับ  "ชื่อเสียง เงินทอง" หรือ "หน้าที่การงาน"  อาจเป็นเพราะ...การมีความสัมพันธ์ที่ดีนั้นเป็นเรื่อละเอียดอ่อน ยากและไม่รู้จบ  แถมยังต้องได้รับการใส่ใจตลอดเวลา จนหลายคนเลือกจะ "ทำงานหาเงิน" อย่างเดียว

แต่...การเอาใจใส่ และการทำความสัมพันธ์ให้ดีไม่ได้ยากขนาดนั้น

แค่เงยหน้าจากจอมือถือ แล้วสบตาคนรอบตัวให้มากขึ้น หาอะไรใหม่ๆทำร่วมกันเพื่อให้ความสัมพันธ์ที่จืดจางกลับมามีสีสันอีกครั้ง

ทำอะไรง่ายๆ ที่ไม่ต้องเสียเงิน เช่น ชวนคนรักไปเดินเล่น หรือติดต่อญาติที่ไม่ได้เจอกันมานานแล้ว

เพราะชีวิตเรานั้น
"มาร์ก เทวน" บอกว่า...มันช่างสั้น แล้วก็สั้นเหลือเกิน

สั้นเกินกว่าที่จะมาโกรธกัน ทะเลาะกัน หรืออิจฉาริษยากัน ควรมีแต่เวลารักกันเท่านั้น
ซึ่งแค่นี้มันก็แทบจะไม่พออยู่แล้ว

นั่นคือสิ่งที่ "โรเบิร์ต วาล์ดินเจอร์ "
พูดใน speech ของเขา

สำหรับผู้ที่ภาษาอังกฤษ แข็งแรง
ควรจะเปิดดู clip นี้ มีประโยชน์มาก
https://www.ted.com/talks/robert_waldinger_what_makes_a_good_life_lessons_from_the_longest_study_on_happiness?language=enm
อ่านให้จบนะ
ถ้าทำได้ จะมีความสุขในการใช้ชีวิต.

Saturday, May 14, 2016

Thai Smile เที่ยวบิน WE10

สดๆร้อนๆเมื่อคืนที่ผ่านมา

♡♡♡บันทึกประสบการณ์จริง♡♡♡

12 พ.ค 59
20.51 น เขียนบนเครื่องบินของสายการบิน ไทยสมายล์

Thai Smile เที่ยวบิน WE10 ออกจากสุวรรณภูมิ 19.20 น ถึงอุดร 20.20 น

บินมาได้ 50 นาที(20.10 น) เสียงประกาศจากกัปตันว่า ไม่สามารถนำเครื่องลงทีสนามบินอุดรได้ เนื่องจากฝนตกหนัก ต้องทำการบินวน (Hold)บริเวณนี้เป็นเวลา 10 นาที... ผู้โดยสารทุกคนอยู่ในอาการรอคอยการนำเครื่องลง เวลาผ่านไป 35 นาที (20.45 น) เครื่องบินพยายามลดระดับเพื่อจะลงที่สนามบินอุดร แต่ด้วยเข้าใจว่าพายุฤดูร้อนกำลังเข้าอุดร เพราะขณะกัปตันบินวน( hold ) และลดระดับลงนั้น เครื่องบินเหมือนถูกโขยกอย่างแรงเป็นระยะๆถี่ๆ ผู้โดยสารทุกคนเริ่มกลัว แต่ทุกคนก็เงียบและรอดูว่ากัปตันจะตัดสินใจ จนวินาทีสุดท้าย กัปตันตัดสินใจนำเครื่องลงที่สนามบินอุดร เครื่องแอฟโพสต์ชิ่ง(approaching) ที่สนามบินอุดร เครื่องบินก็โดนโขยก กระแทกจากพายุอย่างแรง ผู้โดยสารบางท่านร้องไห้ บางท่านก็ปิดตา บางท่านก็กรี้ดร้อง ส่วนผมเอามือกำหลวงปู่ฝั้น อาจาโร แล้วอนิษฐานขอให้เที่ยวบินนี้ปลอดภัย ในขณะมองออกนอกหน้าต่างเครื่องบินจะเห็นไฟจากปีกเครื่องบินกระทบกับก้อนเฆมขนาดใหญ่ และเครื่องบินโดนโขยกและโดนกระแทกตลอดเวลา บรรยายกาศน่ากลัวมาก ไม่เคยเจอแบบนี้ในชีวิตมาก่อน หวาดเสียวมาก ขณะเครื่องบินกำลังเข้า ไฟนอล (Final)  รันเวย์ เครื่องบินยังโยกเยกอย่างแรง ถ้าให้ผมประเมิน ผมจะประเมินว่า เครื่องบินต้องเกิดอุบัติเหตุที่สนามบินอุดรแน่ เพราะดูอาการการจะนำเครื่องบินลง ณ วินาทีนั้น มันเป็นไปไม่ได้ ผ่านไป 3 วินาที กัปตันตัดสินใจเติมเครื่องสุด แล้วเชิดหัวขึ้น โกอะราว( Go around=เร่งเครื่องยนต์เชิดหัวแล้วบินต่อไป ) บินผ่านทะลุพายุเหนือสนามบินอุดร ผมเข้าใจได้เลยว่ากัปตันพยายามจะเอาเครื่องบินทะลุพายุที่เข้ามาบริเวณเหนือสนามบิน เครื่องเชิดหัวขึ้น เสียงเครื่องยนต์ทำงานเต็มที่ (เสียงเครื่อง 100%) กัปตันบินด้วยเครื่องยนต์ 100% เป็นเวลา 2-3 นาที ก็ผ่อนเครื่องยนต์ ณ วินาทีนี้เองที่ทำให้ผู้โดยสารรับรู้ได้ว่า เครื่องบินจะบินผ่านนาทีวิกฤตได้หรือเปล่า เพราะเสียงเครื่องยนต์เบาไปชั่วขณะ ขณะเครื่องบินกำลังบินเจาะก้อนเฆมขนาดมหึมา เพื่อไต่ระดับหนีพายุ เครื่องบินก็ยังโขยกเขยก โดนกระแทกจากพายุตลอด จนเวลาผ่านไปเกือบ 10 นาที กัปตันประกาศว่า จะต้องนำเครื่องไปลงที่จังหวัดขอนแก่น พอเสียงประกาศจบลงแค่นั้น เสียงปรบมือกันดังสนั่น เพราะผู้โดยสารคงจะคิดเหมือนกันว่า "รอด" แล้วละ บ้างก็ร้องออกมาว่า หัวใจจะวาย ส่วนผมเอง ก็โล่งอกไปด้วย...จนสุดท้ายกัปตันสามารถนำเครื่องบินลงที่
สนามบินขอนแก่นด้วยความปลอดภัย ณ เวลา 21.15  น...

เครื่องบินต้องเติมน้ำมันที่สนามบินขอนแก่น ช่วงนี้แอร์ไม่ให้ลงจากเครื่อง เพราะแอร์บอกว่า เติมน้ำมันเสร็จจะบินไปลงที่อุดรอีก ผู้โดยสารส่วนใหญ่คาดหวังว่า ไทยสมายล์จะมีรถไปส่งถึงอุดร เพราะทุกคนกลัวการต้องลุยพายุอีกครั้ง พอเติมน้ำมันเสร็จ แอร์โฮสเต็ทประกาศว่า เครื่องจะทำการบินไปที่อุดรอีกครั้งหนึ่ง ทุกคนก็หว้งว่าจะถึงอุดรด้วยความปลอดภัย

21.58 น เครื่องบินไทยสมายล์ WE10  ออกเทคออฟอกเดินทางไปที่อุดรอีกครั้ง ทุกคนก็มีความหวังว่าจะถึงที่ปลายด้วยความปลอดภัย....

จนเวลา 22.11 น เครื่องบินก้อต้องเจอสภาพอากาศเช่นเดิม คือ เจอพายุ เครื่องโขยกเขยกอีกครั้ง ผู้โดยสารทุกคนกลัวเหมือนเดิม มันก็น่ากลัวจริงๆ แสงไฟกระทบก้อนเฆมเห็นได้ชัดเลยว่า เครื่องบินโยกเยกอย่างแรงเช่นเดิม

22.13 น แอร์โฮสเต็ทประกาศว่า เนื่องด้วยสภาพอากาศที่สนามบินอุดรธานีไม่เอื้ออำนวยในการลงจอด ไทยสมายล์จึงมีความจำเป็นต้องบินกลับไปที่สนามบินสุวรรณภูมิ...ก้อยังดีที่บินไปลงที่ที่มันปลอดภัย ถึงจะเสียเวลาก็ตาม

22.50 น เครื่องก้อลงแตะพื้นสนามบินสุวรรณภูมิ ด้วยความปลอดภัย

☆☆☆แล้วผมจะกลับอุดร ยังไงต่อล่ะ บาดทีนี่ เห็นทีต้องนอนที่ กทม อีกคืน☆☆☆

ในไฟท์นี้ เดินทางร่วมกับ ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี ท่านเสนีย์ จิตตเกษม และคุณประจวบ  ทองเย็น MD บริษัท อัลติเมท ทัวร์ จำกัด ลงเครื่องแล้วเรา(3 คน) คงจะมีเรื่องราวเล่าให้ลูกให้หลานฟังถึงการเผชิญโชดชะตาร่วมกัน...อย่างไม่มีวันลืม♡♡♡

Friday, April 22, 2016

中醫妙方 ตำรายาแพทย์แผนจีนสุดวิเศษ


  1. 若要不失眠,煮粥加白蓮。ถ้าหากนอนไม่หลับ ให้ทานข้าวต้มใส่เม็ดบัว
  2. 心血氣不足,桂圓煨米粥。หัวใจเลือดลมเดินบกพร่อง ให้ทานโจ๊กตุ๋นลำใย
  3. 蘿蔔小人蔘,常吃有精神。หัวไช้เท้ากับโสมคน ทานเป็นประจำทำให้คึกคักมีกำลังวังชา
  4. 常吃蘿蔔,不用醫生開藥方。ทานหัวไช้เท้าเป็นประจำ หมอต้องปิดตำรายา
  5. 常吃蘿蔔常喝茶,不用醫生把葯拿。ทานหัวไช้เท้าและดื่มชาเป็นประจำ ไม่ต้องพึ่งยาหมอ
  6. 吃蘿蔔,喝熱茶,郎中改行拿釘耙。ทานหัวไช้เท้า ดื่มชาร้อน หมอต้องเปลี่ยนอาชีพไปถือจอบเสียม
  7. 九月九,大夫抄著手,家家吃蘿蔔,病從哪裡有?หมอตกงาน เมื่อทุกบ้านทานไช้เท้า โรคภัยที่ไหนจะมี
  8. 蘿蔔抗癌,降福消災。ไช้เท้าป้องกันมะเร็ง ลดและกำจัดโรคภัย
  9. 蘿蔔纓子不要錢,止瀉止痢賽黃連。ใบต้นไช้เท้าไม่เสียเงิน ใช้แก้โรคบิดและท้องเดิน
  10. 蘿蔔、乾薑、梨,治咳有效又便宜。ไช้เท้า ขิงแห้ง สาลี่ แก้ไอได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งราคาถูก
  11. 多吃芹菜不用問,降低血壓喊得應。ทานผักคึ่นช่ายมาก ลดความดันโลหิต
  12. 黃瓜鮮脆甜,常吃美容顏。แตงกวาสดหวานกรอบ ทานเป็นประจำผิวพรรณสวยงาม
  13. 吃了十月茄,餓死郎中爺。ทานมะเขือเป็นประจำ หมอจะต้องอดตาย
  14. 多吃紫茄煮米飯,黃疸肝炎好得快。ทานมะเขือสีม่วงต้มกับข้าวบ่อยๆ โรคดีซ่านและตับอักเสบหายได้เร็ว
  15. 多吃番茄營養好,貌美年輕疾病少。ทานมะเขือเทศมาก หน้าตาอ่อนเยาว์โรคภัยน้อย
  16. 胡蘿蔔,小人蔘,常吃長精神。แครอท โสมคน ทานเป็นประจำกำลังวังชาดี
  17. 紅蘿蔔,顯神通,降壓降脂有奇功。แครอท ลดความดันและไขมันได้อย่างมหัศจรรย์
  18. 韭根韭葉,散瘀活血。รากและใบต้นกู้ไฉ่ สลายเลือดอุดตัน ทำให้เลือดไหลเวียนดี
  19. 包飯用荷葉,清香又解熱。ห่อข้าวด้วยใบบัว ทั้งหอมและดับพิษร้อน
  20. 女子三日不斷藕,男子三日不斷姜。สตรีขาดเผือกมิได้ ชายขาดขิงไม่ได้
  21. 紅棗芹菜根,能降膽固醇。ลูกจ๊อแดง รากผักคึ่นช่าย ลดคอเรสเทอรอล
  22. 紅棗黃芪湯,補血養氣好效方。น้ำแกงลูกจ๊อแดงกับหวงฉี บำรุงเลือดลมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
  23. 酸棗加白糖,安眠幫大忙。ลูกจ๊อเปรี้ยวเติมน้ำตาลทรายขาว ช่วยให้หลับสบาย
  24. 核桃山中寶,補腎又健腦。ลูกวอลนัท ซันจงเป่า บำรุงไตและสมอง
  25. 常把核桃吃,潤膚黑髮須。ทานวอลนัทเป็นประจำ ผิวหนังชุ่มชื้น ผมและหนวดเคราดำ
  26. 早晨喝杯淡鹽湯,勝過醫生去洗腸。เช้าตรู่ดื่มน้ำเกลือแกงเจือจาง ดีกว่าหาหมอล้างลำไส้
  27. 一日不吃薑,身體不安康。หนึ่งวันไม่ทานขิง ร่างกายไม่เป็นสุข
  28. 姜開胃,蒜敗毒,常吃蘿蔔壯筋骨。ขิงเจริญอาหาร กระเทียมฆ่าเชื้อ ทานไช้เท้าประจำกระดูกและเอ็นแข็งแรง
  29. 冬天一碗薑糖湯,去風去寒賽仙方。ฤดูหนาวทานน้ำขิงใส่น้ำตาลสักชาม ช่วยขับความเย็น ทำให้อบอุ่น
  30. 晨吃片姜,賽過人蔘鹿茸湯。เช้าทานขิงแผ่นเทียบได้กับน้ำแกงใส่โสมคนและเขากวางอ่อน


老中醫的養生法寶,每天學著做,有好處哦!
วิธีบำรุงสุขภาพอันล้ำค่าของแพทย์แผนจีน เรียนรู้และปฏิบัติทุกวันมีประโยชน์นะจะบอกให้

給朋友和家人都看看!
ให้เพื่อนๆและครอบครัวอ่านกันถ้วนหน้าครับ

Thursday, April 21, 2016

งานที่ดี... ในสายตาคน 4 Generation

» โดย อธิป กีรติพิชญ์ (นิ้วโป้ง)

ย้อนกลับไปซัก 40 ปีก่อน... คำว่า 'งานที่ดี' ในสายตาคนรุ่นเบบี้บูมเมอร์ (ปัจจุบันอายุช่วง 52-70 ปี) แตกต่างจากยุคปัจจุบัน

พวกเขาได้รับการสอนมาว่า ให้ตั้งใจเรียน จบมารับราชการ ทำงานรัฐวิสาหกิจ เป็นเจ้าคนนายคน

งานมั่นคงที่สุด ไม่มีเลย์ออฟ ชามเหล็กตกไม่แตก มีกินมีใช้

บางคนมีรถหลวงบ้านหลวงอยู่อาศัยได้ทั้งชีวิต เงินเดือนก็ขึ้นตลอด

ถึงกับมีคำกล่าวว่า 'สิบพ่อค้าไม่เท่าหนึ่งพระยาเลี้ยง'

แต่ในยุคปัจจุบัน..

ปัญหาคือ เงินเดือนเริ่มต้นของงานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ ค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเอกชน

โอกาสในการเติบโตก็ยากกว่าเพราะมีระบบอาวุโสที่เคร่งครัด

โอกาสในการแสดงความสามารถขออาสารับทำงานสำคัญก็ยาก เพราะมีระบบชั้นการบังคับบัญชาที่ลึกล้ำ

และยังมีระบบพิเศษที่ผูกติดกับระบบอุปถัมภ์ค่อนข้างมากระดับลึกซึ้งฯลฯ

ทั้งหมดนี้เป็นสาเหตุที่ 'คนรุ่นใหม่' ที่ต้องการความสำเร็จเร็ว จึงมักจะปฏิเสธงานราชการ

.
----------------------------------
.

ย้อนกลับไปซัก 20-30 ปีก่อน...

คำว่า 'งานที่ดี' ในสายตาคนรุ่นเจนเนอเรชั่น X (ปัจจุบันอายุช่วง 36-51 ปี) คืองานในองค์กรเอกชน เงินเดือนสูง

ยิ่งถ้ามีความมั่นคงด้วยแบบ งานธนาคาร งานบริษัทน้ำมัน งานบริษัทสื่อสาร องค์กรใหญ่ ๆ ยิ่งเป็นงานในฝัน

โอกาสในการไต่เต้า (career path) เปิดกว้าง ทำงานซัก 20 ปีก็ได้เป็นผู้จัดการ ผู้อำนวยการ หลังอายุ 40 ปี มีทั้งเงินเดือนสูง มีทั้งตำแหน่งสูง

แต่ในยุคปัจจุบัน..ปัญหาของงานเอกชน คือ เงินเดือนเริ่มต้นที่เคยสูง กลับไม่สูงอย่างอดีต

ท่านเชื่อหรือไม่ว่า เงินเดือนวิศวกรสตาร์ท 15,000 บาท เป็นเงินเดือนเริ่มต้นตั้งแต่ 20 ปีที่แล้ว

กระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังมีหลายบริษัทให้สตาร์ทที่ 15,000 บาทเหมือนเดิม อีกทั้งโอกาสในการไต่เต้าก้าวหน้าก็ตีบตันลง

เพราะคนปลายยุคเบบี้บูมเมอร์ และคนยุคเจน X ยึดกุมตำแหน่งสำคัญในองค์กรเอกชนใหญ่ ๆ ไว้เกือบหมด

และที่สำคัญที่สุด อัตราการขึ้นเงินเดือนที่เคยมีอย่างน้อย 10% ในอดีต ตอนนี้เฉลี่ยขึ้นเงินเดือนกันที่ 3-5% เท่านั้น

.
----------------------------------
.

ย้อนกลับไปซัก 10 ปีก่อน...

คำว่า 'งานที่ดี' ในสายตาคนรุ่นเจนเนอเรชั่นY (ปัจจุบันอายุช่วง 21-35 ปี) เริ่มเบนออกจากคำว่า 'งานประจำ'

เพราะการต้องตรากตรำทำงาน 20 ปีกว่าจะได้ลืมตาอ้าปาก

คนเจน Y ที่เติบโตมากับเทคโนโลยีคงรอไม่ไหว อีกทั้งงานประจำเอกชนสมัยนี้เงินเดือนขึ้นช้า โบนัสน้อยลงมาก

แถมยังมีความมั่นคงในอาชีพน้อยกว่ายุคเก่าอย่างมาก

มีข่าวการเลย์ออฟไล่ออกให้ได้ยินเป็นระยะ ๆ โดยเฉพาะในช่วงที่เศรษฐกิจไม่ดี

ในขณะที่คนเจน Y ต้องการทุ่มเททำงานหนักเพื่อแสดงความสามารถเต็มที่

ต้องการการยอมรับ ต้องการจับงานใหญ่ ต้องการทำงานหนัก 5-10 ปี แล้วคุ้มค่ากับการทุ่มเท ...

นี่จึงเป็นที่มาของงาน“ฟรีแลนซ์”ที่คนทำงานประจำออกมารับงานอิสระ ทำมากได้มาก ทำน้อยได้น้อย

แต่ถ้าเมื่อไหร่ได้เป็นมือวางอันดับต้น ๆ ในความเชี่ยวชาญงานสายฟรีแลนซ์นั้น งานจะไหลมาเทมา ต้องทำจนห้ามป่วย ห้ามพัก กันเลยทีเดียว

กระแสการทำงานฟรีแลนซ์เริ่มมีมากขึ้น อาชีพที่เรามักได้ยินกันก็หลากหลาย เช่น

ฟรีแลนซ์ถ่ายภาพ ฟรีแลนซ์เขียนโปรแกรม ฟรีแลนซ์ที่ปรึกษาธุรกิจ ฟรีแลนซ์วิทยากร ฯลฯ

แปลตรงตัวก็คือ ผู้เชี่ยวชาญในสายอาชีพนั้น ที่ผันตัวเองจากลูกจ้างบริษัท มาเป็นผู้รับจ้างอิสระ

.
----------------------------------
.

เข้าสู่ยุคปัจจุบัน...คนเจน Y ปีสุดท้ายได้เข้าสู่ตลาดแรงงานกันหมดแล้ว

และกำลังมีคนเจนเนอเรชั่นใหม่คือ เจน Z (ปัจจุบันอายุช่วง 21 ปีลงมา) กำลังเข้าสู่ตลาดแรงงานตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไป

คนเจน Z ที่เกิดและเติบโตมากับเทคโนโลยี ความรวดเร็วฉับไว มีโทรศัพท์มือถือทุกครอบครัวตั้งแต่พวกเขาเกิดไม่นาน

และเป็นกลุ่มผู้ใช้ Social Media กลุ่มใหญ่มาก

คนเจน Z ยิ่งต้องการความสำเร็จเร็วมากกว่าคนเจน Y ซะอีก

หากคนเจน Y คือคนรุ่นใหม่ ที่นิยมลาออกจากงานประจำ มาเป็นฟรีแลนซ์ คนเจน Z คือคนรุ่นใหม่กว่า ที่ไม่นิยมการเข้ามาเริ่มทำงานประจำเลยด้วยซ้ำ

แต่จะมุ่งตรงไปที่การเป็นฟรีแลนซ์ รับจ้างทำงานเป็นชิ้นไปเลย

ทีนี้ เกิดคำถามว่า จำนวนงานจะเพียงพอเลี้ยงตัวเองได้หรือ???

ในเมื่อประสบการณ์และอายุงานยังน้อยมาก คอนเนคชั่นในวงการก็ยังเพิ่งเริ่มต้นอาชีพฟรีแลนซ์จะพอเลี้ยงตัวเองได้อย่างไร ???

นี่จึงเป็นที่มาของการรับทำงานไม่ประจำแบบจ๊อบ ๆ ทำเสร็จแล้วจบ แต่มีหลาย ๆ ชิ้นงาน

ในอเมริกาเรียกรูปแบบการทำงานนี้ว่า 'Gig Economy' คือรับงานเป็นจ๊อบหลายจ๊อบ

ซึ่งแตกต่างจากฟรีแลนซ์ที่ทำงานอย่างเดียวเป็นแนวเชี่ยวชาญ

.
----------------------------------
.

ตัวอย่างของ Gig Economy เช่น...

นายสมชาย คนเจน Z เพิ่งเรียนจบ อาจจะรับงานหลาย Gig โดยมีทั้ง ขายของในไอจี(Instagram)ในช่วงเช้า

ช่วงกลางวันนัดพบลูกค้ามาเช่าบ้านตัวเองที่แบ่งพื้นที่ให้เช่าใน Airbnb

และช่วงเย็นรับติวฟิสิกส์กลุ่มนักเรียน ม.ปลาย ทางออนไลน์

หรือช่วงเย็นของบางวัน ...อาจรับนักท่องเที่ยวต่างชาตินำเที่ยว ชิมอาหารย่านเยาวราช ผ่านทางแอพ Take Me Tour

นายสมชายจึงเป็นคนที่มีรายได้หลายทาง โดยงานทุกชิ้นมี 'อินเทอร์เน็ต' เป็นเครื่องมือสำคัญ

เทรนด์นี้กำลังมาและจะทวีความสำคัญต่อคนรุ่นใหม่อย่างมาก

.
----------------------------------
.

ถามว่าอะไรที่ทำให้คนรุ่นเจน Y และ Z ทำแบบนี้ได้ ?

การเกิด Gig Economy มีปัจจัยสำคัญดังนี้...

1. อินเทอร์เนต โครงสร้างพื้นฐานอินเทอร์เนตความเร็วสูง 3G 4G รวมทั้งเนตบ้าน ทำให้คนทำงานอยู่ที่ไหนก็ได้ เชื่อมต่อกับโลกได้ทุกที่ ทุกเวลา

2. แอพพลิเคชั่น พัฒนาการของโลกแอพ ไปไกลมาก

โลกเรามีโซเชียลมีเดียที่ใช้กันทั้งโลกอย่าง Facebook, Twitter เรามีแอพแชร์ภาพชื่อดังอย่าง Instagram

เรามีแอพแชทสื่อสารอย่าง WhatsApp และ LINE

และ กำลังมีแอพยุคใหม่ ที่เอื้อให้คนทำงานได้มากขึ้นอย่าง Grab TAXI, UBER, และ Airbnb

3. คนรุ่นใหม่ ผู้นำในโลกยุค 10 ปีข้างหน้า กำลังจะถูกขับเคลื่อนโดยคนเจน Y และ Z

ซึ่งเป็นคนที่เติบโตมากับเทคโนโลยี และความรวดเร็วในการติดต่อสื่อสาร และเป็นคนที่พร้อมรับอะไรใหม่ ๆ เต็มที่

.
----------------------------------
.

สิ่งที่ผลักดันคนเจน Y และ Z ให้หันมาทำ “งานไม่ประจำ ทำหลายจ๊อบ”มากขึ้น

ผมคิดว่ามีเรื่องมุมมองต่อความมั่นคงในงานที่ไม่เหมือนเดิม

พวกเขาสงสัยอย่างยิ่งว่า …

• เงินเดือน 15,000-18,000 บาท จะสร้างความมั่นคงในชีวิตได้อย่างไร ?

• อัตราการขึ้นเงินเดือน 3-5% หรืออย่างเก่ง 10% จะสร้างความมั่นคงในชีวิตได้อย่างไร ?

• การไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งบริหาร ใช้เวลาเป็น 10 ปีขึ้นไป พวกเขามองว่านั่นเป็นความเสี่ยงมหาศาล (คนรุ่นใหม่ทำงาน 1-2 ปีก็ถามหนัก ๆ ละว่าเมื่อไหร่จะได้เป็นผู้จัดการ)

.
----------------------------------
.

ดังนั้น Gig Economy งานไม่ประจำ ทำหลายจ๊อบ จึงเป็นโอกาส เป็นความท้าทาย และเป็นทางเลือกที่คนรุ่นใหม่ต้องการ

...ตอบโจทย์ความเป็นผู้ประกอบการ
...ตอบโจทย์ความท้าทายในชีวิตทำงาน
...ตอบโจทย์ความเป็นเจ้านายตัวเอง
...บริหารจัดการเวลาของตัวเองได้

Gig Economy ยังเติมเต็มความต้องการเบื้องลึกอีกอย่างของคนรุ่นใหม่ คือ 'การใช้ชีวิตไปด้วย ทำงานไปด้วย'

เพราะพวกเขาเห็นพ่อแม่ทำงานหนักเป็นลูกจ้างองค์กรมาทั้งชีวิต กว่าจะได้เที่ยวจริงจังก็วัยใกล้เกษียณเข้าไปแล้ว

ชีวิตทำงานจึงไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างที่พวกเขาต้องการ

.
----------------------------------
.

คำแนะนำ 3 ข้อของผม สำหรับคนเจน Y และ Z ที่จะเข้าสู่ Gig Economy อย่างเต็มตัวในอนาคตอันใกล้นี้ คือ...

1. จงสร้างบ่อน้ำไว้หลายบ่อ...สร้างความเชี่ยวชาญที่หลากหลาย ความมั่นคงของชีวิต ไม่เคยมีอยู่ในงานเดียว

2. จงเป็นเจ้านายตัวเองอย่างมีประสิทธิภาพ...งานฟรีแลนซ์ งานไม่ประจำทำหลายจ๊อบ ไม่มีเจ้านายมาสั่งเรา จึงจำเป็นที่ตัวเราต้องมีความรับผิดชอบต่อลูกค้าและตัวเองอย่างสูงยิ่ง

3. จงเป็นมนุษย์เกิน 100… ด้วยความที่ต้องทำงานหลายจ๊อบ ทั้งหาลูกค้า หานายจ้าง หรือบางครั้งอาจจะทำงานประจำร่วมด้วย

การเป็นมนุษย์เกิน 100% เหยียบเรือหลายแคม ต้องใช้พลังกายพลังใจสูง

จริงอยู่ ว่างานไม่ประจำทำหลายจ๊อบ อาจจะไม่เหมาะกับคนเจน Y,Z ทุกคน ซึ่งก็ต้องดูจริต ดูจังหวะชีวิตของแต่ละคน

แต่ผมมีความเชื่อลึก ๆ ว่า คนรุ่นใหม่ต้องการความยืดหยุ่น (Flexible) และความเป็นเจ้าของ (Ownership)

.
----------------------------------
.

งานลักษณะนี้...จึงน่าจะเป็นเทรนด์ของคนรุ่นใหม่ทั่วโลก

ที่อเมริกามีคนทำงานไม่ประจำทั้งประเทศ มากถึง 53.7 ล้านคน (ข้อมูลจาก upwork.com) คิดเป็น 16.8% ของจำนวนประชากร

...เยอะมากใช่เล่นครับ

ถึงขนาดที่เรื่อง Gig Economy เป็นประเด็นในการหาเสียง ของผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี อย่างฮิลลารี่ คลินตัน

พูดถึงนโยบายการส่งเสริม Gig Economy ว่าจะทำอย่างไร

โดยใช้คำเรียกเศรษฐกิจยุคใหม่นี้ว่า Micro Entrepreneurship (ผู้ประกอบการขนาดจิ๋ว)

งานไม่ประจำ ทำหลายจ๊อบ ...เทรนด์นี้มาแน่ ๆ ครับ

.
----------------------------------
.

Credit บทความ : อธิป กีรติพิชญ์ (นิ้วโป้ง) | CEO Blogs - กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์
.

Credit ภาพประกอบ : http://blog.yeshelper.com/content/images/2015/05/Modern-Workforce-Infographic-2.jpg
.

#Life101Page #GlobalTrend #Work #GigEconomy #MicroEntrepreneurship